Mozos Theater 2.1 [recenzja]

Mozos Theater 2.1 to kompaktowy soundbar z subwooferem, który ma sprawdzić się zarówno jako nagłośnienie telewizora oraz komputera. Urządzenie zostało wyposażone m.in. w kilka trybów EQ, bezprzewodowy pilot oraz interfejs Bluetooth 5.0. Producent obiecuje świetne brzmienie i zapas mocy.

Dzisiaj producenci potrafią wykrzesać zaskakująco dużo z kompaktowych urządzeń audio, niewielkich głośników Bluetooth czy właśnie smukłych soundbarów. To w dużej mierze zasługa technologii strojenia cyfrowego, czyli DSP (Digital Signal Processing). Jasne, tego typu sprzęt wciąż nie dorówna dużym kolumnom czy rozbudowanym zestawom kina domowego, ale nie takie jest jego założenie – mały soundbar powinien przede wszystkim zabrzmieć lepiej od telewizora, wygenerować głębszy bas i przy tym nie kosztować fortuny. Tylko tyle i aż tyle.

REKLAMA

Ostatni wymóg nie jest jednak taki łatwy do spełnienia, bo soundbary potrafią być droższe od samego telewizora, czego przykładem są testowane niedawno modele Sennheisera serii AMBEO. Doceniłem je za brzmienie i możliwości, ale narzekałem na wygórowane ceny oraz kosztowny subwoofer. Postanowiłem więc zejść na ziemię i sprawdzić coś bardziej przystępnego cenowo. Padło na model Theater 2.1 marki Mozos, który na papierze zapowiada się interesująco – moc rzędu 100 W, szereg wejść sygnału i kilka trybów dźwięku to Theater 2.1 w pigułce.

Mozos Theater 2.1 służył mi do nagłośnienia telewizora o przekątnej 55 cali oraz komputera z 27-calowym monitorem. Używałem go przez kilka tygodni do nagłośnienia filmów, seriali, gier i słuchania muzyki. Szybko się polubiliśmy, mimo pewnych wad.

Wyposażenie

Zestaw zawiera:

• kabel HDMI (długość 142 cm);
• kabel optyczny Toslink (długość 147 cm);
• kabel analogowy 3,5 mm (długość 143 cm);
• zasilacz 24 V/2,2 A (długość 147 cm);
• pilot;
• śruby i kołki rozporowe;
• instrukcję obsługi.

Wyposażenie jest niemal kompletne, bo w zestawie z soundbarem otrzymujemy kabel HDMI i śruby do ewentualnego zawieszenia urządzenia. Zabrakło właściwie tylko dwóch baterii typu AAA (LR03) do pilota. Warto zauważyć, że soundbar został bezpiecznie zapakowany w solidne pudełko, a urządzenia ustabilizowano piankowymi, a nie styropianowymi formami.

Konstrukcja i jakość wykonania

Mozos Theater 2.1 wygląda bardzo dobrze, jak na soundbar z niższej półki. Obudowa listwy dźwiękowej została spłaszczona i zaokrąglona na krawędziach, a pokrywę wykonano z chropowatego tworzywa sztucznego, które nie zbiera odcisków palców. Z kolei subwoofer jest wąski, wysoki i kanciasty, ale o dziwo współgra wizualnie z samym soundbarem. Podoba mi się także subtelny branding – minimalistyczne logo producenta są niewielkie i ciemnoszare, więc w ogóle nie rzucają się w oczy.

Na froncie listwy znajdują się głośniki średnio-wysokotonowe, które zostały zabezpieczone metalową maskownicą o drobnej perforacji. Skrywa ona także diodowy wyświetlacz, który został umieszczony na samym środku urządzenia. Tuż powyżej niego jest panel czterech, wklęsłych przycisków z białymi oznaczeniami, a po bokach soundbara dostrzeżemy porty basowe z piankowymi insertami.

Wszystkie złącza trafiły w głęboką wnękę z tyłu urządzenia, która znajduje się na wysokości przycisków. Umieszczono tam: gniazdo USB-A, złącze 3,5 mm (AUX), wejście koaksjalne i optyczne, a także pełnowymiarowe HDMI. Towarzyszą im gniazdo zasilania oraz wyjście RCA na subwoofer. Uchwyty do zawieszenia zostały tym razem zintegrowane, znajdują się z prawej i lewej strony, a na spodzie belki przyklejono duże podkładki z pianki.

Subwoofer nie wymaga dłuższego opisu, bo zbliżone jednostki są stosowane w wielu soundbarach tej klasy. Głośnik został wykonany z dość grubej płyty MDF oraz zabezpieczony okleiną o skóropodobnej fakturze. Z przodu urządzenia znajduje się duży otwór bass-reflex z plastikową tubą, a z tyłu zamocowano kabel zasilająco-sygnałowy. Przetwornik niskotonowy wylądował na prawym boku – zabezpiecza go sprężysta siatka bez dodatkowej maskownicy. Na spodzie nie obyło się bez niewielkich nóżek z pianki, wyklejonych w rogach urządzenia.

Jakość wykonania mogę ocenić na piątkę z minusem. Nie sposób przyczepić się do spasowania elementów czy obróbki materiałów – chropowata pokrywa soundbara wygląda bardzo dobrze, a ładnie prezentuje się także okleina subwoofera. Nigdzie nie dostrzegłem pozostałości kleju czy skaz, a przyciski oraz gniazda osadzono precyzyjnie. Co jest zatem nie tak? Subwoofer ma wyraźne rysy w kilku miejscach. Nie widać ich na co dzień, ale nowy nabytek powinien wyglądać nieskazitelnie prosto z pudełka.

Wymiary i ergonomia

Soundbar nie jest wyjątkowo wąski, bo mierzy aż 71 cm. Ma to swoje plusy, bo dzięki temu przetworniki są rozstawione szerzej, a urządzenie wygląda dobrze nawet pod trochę większym telewizorem. Konstrukcja jest ponadto dość niska (6,3 cm), więc nie powinna kolidować z telewizorem czy tym bardziej przysłaniać ekranu. Do gniazd jest wciąż wygodny dostęp, a umiejscowienie przycisków także nie rozczarowuje. Szkoda natomiast, że zastosowano piankowe, a nie silikonowe nóżki, przez co urządzenie może ślizgać się na blacie szafki czy biurka.

Z subwooferem nie będzie takiego problemu, bo głośnik waży 3 kg, a środek ciężkości przypada nisko, więc urządzenie się nie przewraca. Wertykalna konstrukcja to atut – dzięki temu głośnik niskotonowy zajmuje mało miejsca, można go z łatwością rozstawić nawet w ciaśniejszym pomieszczeniu. Warto jednak w miarę możliwości zachować odstępy po bokach. Wciskanie urządzenia pomiędzy meble nie jest dobrym pomysłem – rozchodzenie basu może się pogorszyć, a meble mogą się wzbudzać czy rezonować.

Kable okazały się optymalnie długie, co dotyczy nie tylko przewodu HDMI (142 cm), ale również kabla zintegrowanego z zasilaczem (147 cm) oraz przewodu z subwoofera (190 cm). Z łatwością ukryłem je za szafkami i z tyłu listwy dźwiękowej. Wygodnie operowało mi się także pilotem – obłym, lekkim i niewielkim, ale z przyciskami wyczuwalnymi po omacku. Nie jest on jednak perfekcyjny, ale zacznijmy od plusów.

Użytkowanie i funkcjonalność

Konfiguracja z telewizorem LG przeszła gładko – soundbar podłączony pod wyjście HDMI ARC został momentalnie wykryty (tryb PCM), a urządzenia wyłączały i włączały się jednocześnie dzięki wsparciu dla funkcji HDMI-CEC. Nie podpadł mi także wyświetlacz, który jest czterocyfrowy, wyświetla zrozumiałe informacje i jest odpowiednio jasny w dzień. Wspomagają go klarowne komunikaty głosowe, które nie są głośne.

Przyciski na samym głośniku umożliwiają tylko podstawowe operacje – wybieranie źródła sygnału, dostosowanie głośności czy sterowanie muzyką. Pilot potrafi więcej, bo pozwala dodatkowo przełączać tryby dźwięku (Music, Movie, News), regulować ilość basu i sopranu oraz aktywować efekt przestrzenny (3D). Za pomocą pilota wyłączymy także wyświetlacz w listwie dźwiękowej (przycisk LED), żeby nie przeszkadzał w trakcie nocnych seansów.

Co jest zatem nie tak? Niestety pilot trzeba precyzyjnie skierować w stronę wyświetlacza, żeby listwa reagowała na jego sygnał. Nie wiedzieć czemu przyciski głośności na listwie są odwrócone – pilot ma je od lewej do prawej, a na głośniku to plus wylądował z lewej strony. Szkoda też, że wyświetlacz wybudza się, gdy regulujemy głośność, więc po zmroku trzeba go każdorazowo wyłączać. Lepiej więc korzystać z pilota od telewizora, który w moim przypadku nie wybudzał wbudowanego wyświetlacza.

Soundbar jest reklamowany także jako komputerowy, ale w takim scenariuszu sprawdza się gorzej, ponieważ nie ma interfejsu USB-C. Można go podłączyć za pomocą gniazd SPDIF (optycznego lub koaksjalnego), ale nie wszystkie karty muzyczne czy biurkowe urządzenia audio oferują takie wyjścia. Jeśli ich nie posiadamy, będziemy zdani na interfejs analogowy (złącze 3,5 mm) lub Bluetootha. Niestety ten ostatni nie nadaje się do zastosowań wideo ze względu na znaczną latencję – przez Bluetooth dźwięk mocno wymija się z obrazem.

Specyfikacja

Ogólna

• konfiguracja: 2.1
• przetworniki: średniotonowe i wysokotonowe (2x 20 W); niskotonowy (60 W)
• wejścia: HDMI (ARC), optyczne (Toslink); koaksjalne (RCA); analogowe (3,5 mm); USB-A
• funkcje: interfejs Bluetooth 5.0, regulacja basu i sopranu, trzy tryby EQ, efekt przestrzenny 3D, bezprzewodowy pilot, odtwarzanie muzyki z pendrive’a
• wymiary: 710 x 120 x 63 mm (soundbar); 220 x 120 x 400 mm (subwoofer)
• masa: 1,9 kg (soundbar); 3 kg (subwoofer)

Audio

• moc: 100 W RMS
• pasmo przenoszenia: 50 Hz-18 kHz
• THD: <0,3%
• SNR: >80 dB

Brzmienie

Mozos Theater 2.1 pozytywnie zaskakuje – soundbar brzmi znacznie lepiej niż się spodziewałem. Nie uświadczyłem głuchego, dudniącego czy wręcz kartonowego dźwięku, który często dobiega z budżetowego sprzętu audio. Wręcz przeciwnie – sygnatura dźwiękowa okazała się przyzwoicie zrównoważona, ale z zaznaczonym i głębokim basem. Niskie tony to zresztą gwóźdź programu, ponieważ subwoofer generuje czysty i głęboki dół pasma, więc z powodzeniem wypełnia pomieszczenie basem.

Nie rozczarowała mnie także ogólna moc – Theater 2.1 potrafi narobić dużo hałasu i tym samym nie charczy nawet na wyższych poziomach głośności, o ile nie osiągamy maksimum skali i nie podbijamy dodatkowo niskich tonów. Niemniej skali głośności raczej nikomu nie zabraknie – soundbar zaoferował więcej mocy od telewizora i nieporównywalnie masywniejszy oraz głębszy bas. Jedynie scena dźwiękowa nie jest specjalnie szeroka, ale taki urok kompaktowych soundbarów.

Wiele zależy jednak od aktywnego trybu EQ i tego, czy korzystamy z efektu 3D, ponieważ wbudowane profile dźwięku mocno wpływają na brzmienie. Wirtualizacja przestrzenna jest dostępna w każdym z trybów, podobnie jak regulacja basu oraz sopranu. Theater 2.1 daje więc sporo swobody w konfiguracji brzmienia, pozwala dostosować je do preferencji, a także akustyki pomieszczenia.

Mozos Theater 2.1 – tryb Music

EQ o nazwie Music jest według mnie najlepsze i najbardziej uniwersalne. Brzmienie w tym trybie można określić jako zrównoważone, ale z obecnym i dość energicznym basem, który jednak nie przytłacza wokali czy wysokich tonów. Słychać nawet sporo detali, ale priorytet ma rozrywka – charakter niskich tonów jest gładki, wibrujący i gęsty, basy czy kontrabasy nie są wyjątkowo zróżnicowane. Subwoofer brzmi więc raczej filmowo niż muzycznie.

Tryb Music zapewnia klarowne i czyste brzmienie z wyrazistymi niskimi tonami, więc współgra nie tylko z różnymi gatunkami muzycznymi, ale również serialami i filmami. Może się jednak zdarzyć, że niskie głosy aktorów będą dominować nad wyższymi, więc wtedy warto zredukować niskie tony o jeden-dwa stopnie. W przypadku muzyki może pomóc natomiast rozjaśnienie dźwięku, czyli lekkie wzmocnienie sopranu – głośnik nadal nie będzie syczeć, a zabrzmi bardziej bezpośrednio.

Mozos Theater 2.1 – tryb Movie

Drugi tryb jest z kolei najmniej zrównoważonym i tym samym najbardziej efektownym ze wszystkich. Brzmienie staje się mocno zmodulowane, bo dominuje bas – subwoofer rozwija skrzydła, generuje nie masywny średni bas, ale także sporo subbasu, czyli tego „tłustego” oraz wyczuwalnego. Rezultat może się podobać, gdy oglądamy filmy akcji lub słuchamy rapu czy też nowoczesnej elektroniki, a więc zależny nam na potężnym basie.

W moim przypadku bas przytłaczał jednak dialogi, a powodował nawet wzbudzanie się mebli czy szyb, więc sięgałem po korektor dźwięku, by zredukować dolne rejestry i wzmocnić tony wysokie. Wtedy mowa stała się bardziej czytelna, a wystrzały oraz wybuchy pozostawały efektowne. W ambitniejszym kinie lepiej sprawdzał się jednak tryb Music.

Mozos Theater 2.1 – tryb News

Nie ma zaskoczenia – tryb News faworyzuje średnicę i zupełnie wycina niskie tony. W praktyce subwoofer odpoczywa, bo dźwięk staje się płytki, płaski i mało efektowny. Docenimy to oglądając właśnie kanały informacyjne czy telenowele, a w trybie News telewizor może służyć także jako tło, bo niskie tony nie będą nikomu przeszkadzać. Trzeci tryb docenią także sąsiedzi, więc warto włączać go nocą.

Tryb News jest jednak najsłabszy jakościowo, brzmi podobnie do głośników wbudowanych w TV, więc sprawdza się tylko w określonych sytuacjach. Na co dzień, gdy słuchamy muzyki, oglądamy filmy czy gramy, dwa pozostałe tryby będą zdecydowanie lepsze.

Mozos Theater 2.1 – efekt 3D

Wirtualizacja przestrzenna jest niezależna, czyli możemy ją uruchomić w każdym trybie EQ. Efekt jest intensywny, więc nie ma żadnych wątpliwości, że jest aktywny, ponieważ dźwięk przestaje dobiegać z punktu, a wydaje się rozchodzić także do góry, jakby z większego obszaru. Słychać więc efekt brzmienia z ekranu, jakby dźwięk dobiegał bezpośrednio z filmu. Mimo że zazwyczaj nie przepadam z tego typu wirtualizacją, tryb 3D chętnie włączałem podczas seansów filmów akcji.

Wbudowany efekt 3D ma jednak standardowe wady – powoduje lekki pogłos i odsuwa średnicę, więc utrudnia zrozumienie mowy. Konieczne mogą być napisy i to nawet w polskim kinie, które ma zresztą notoryczne problemy ze słyszalnością dialogów. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by zredukować bas, żeby przybliżyć pasmo średnie, bo korektor niskich i wysokich tonów nie wyklucza się ani z EQ, ani efektem 3D.

Podsumowanie

Mozos Theater 2.1 nie jest perfekcyjny. Pilot wymaga precyzji, regulacja głośności wybudza wyświetlacz, a interfejs Bluetooth nie nadaje się do zastosowań wideo ze względu na opóźnienia. Przydałby się też interfejs USB-C do współpracy z komputerem.

Na wady można jednak przymknąć oko, ponieważ Theater 2.1 wygląda estetycznie, jest prosty w obsłudze i wciąż wysoce funkcjonalny. Soundbar da się podłączyć na kilka sposobów, a urządzenie komunikuje się bezproblemowo z telewizorem poprzez HDMI. Do dyspozycji mamy trzy tryby dźwięku, niezły efekt 3D oraz podstawowy korektor niskich i wysokich tonów, więc dźwięk można swobodnie wyregulować. Mocy nie brakuje, a brzmienie jest klarowne, bezpośrednie i czyste. Gwoździem programu jest ponadprzeciętnie głęboki i energiczny bas.

Mozos Theater 2.1 kosztuje 449 zł. Jestem mile zaskoczony jego możliwościami i brzmieniem – obawiałem się głuchego, kartonowego czy zniekształconego dźwięku, ale nic z tych rzeczy. Wprawdzie czytelność dialogów mogłaby być lepsza w niektórych konfiguracjach, ale możemy to poprawić kilkoma kliknięciami. Urządzenie zasługuje na rekomendację – soundbar zapewnia znacznie głębszy bas od telewizora, generuje sporo mocy i sprawdza się w różnych zastosowaniach.

Dla Mozos Theater 2.1

Zalety:
+ bogate wyposażenie
+ niezła jakość wykonania (szczególnie listwy)
+ estetyczne wzornictwo
+ łatwa obsługa
+ kompaktowe wymiary
+ rozbudowany interfejs złącz
+ trzy tryby EQ, efekt 3D i korektor dźwięku
+ efektowne, ale wciąż nieźle zrównoważone brzmienie
+ dobry także do muzyki i gier
+ zaskakująco mocny bas

Wady:
– opóźnienia przy połączeniu Bluetooth
– pewne wpadki użytkowe
– brak wejścia USB-C

Sprzęt dostarczył:

REKLAMA